Inleiding
- Publius Vergilius Maro werd in 70 v Chr geboren in
Andes bij Mantua uit eenvoudige maar welgestelde ouders: zijn vader had
zich van knecht opgewerkt tot eigenaar van een boerenbedrijf. Hij
studeerde in Cremona en Milaan en kwam daarna naar Rome om zijn opleiding
te voltooien. Bij de akkerverdelingen onder oud-soldaten werd het land van
zijn vader afgenomen, maar op voorspraak van invloedrijke vrienden kreeg
Vergilius het terug. Hij had toen al rond 39 v Chr de aandacht getrokken
met zijn eerste dichtbundel 'Eclogae' [ook wel 'Bucolica' genoemd],
een verzameling herderszangen naar het voorbeeld van Theokritos. In de vierde
van deze gedichten kondigde hij de geboorte van een heiland aan en de
komst van een Gouden Tijdperk; christenen zagen hierin later de
aankondiging van Christus' geboorte. Door Asinius Pollio kwam hij nu in
contact met Maecenas, die hem aanspoorde tot meer werk. - In 29 v Chr verscheen de 'Georgica' [Het Boerenbedrijf], een leerdicht gewijd aan landbouw, boomkweken, vee- en bijenteelt. Het had een praktisch doel: herleving van de landbouw, en was, naast zijn eigen waarneming in het bedrijf van zijn vader, gebaseerd op uitgebreide studie van griekse en latijnse vakliteratuur van o.a. Aristoteles, Theofrastos, Cato en Varro. Dankzij de dichterlijke waarde vestigde hij hiermee definitief zijn roem. - Op verzoek van Augustus begon hij nu aan een epos, dat Rome's groei tot onomstreden wereldmacht als een vervulling van goddelijke beschikking zou uitbeelden. De laatste 10 jaar van zijn leven wijdde hij zich aan deze taak, die zou resulteren in de 'Aeneïs'. Voorafgaand aan de voltooiing hiervan ondernam hij een reis naar het Oosten om de landstreken te bezoeken waarin een gedeelte van de handeling van dit epos zich afspeelde. In Athene ontmoette hij Augustus, die uit het Oosten naar Rome terugkeerde, en op verzoek van de keizer sloot hij zich aan bij diens gezelschap. Bij een bezoek aan Megara werd hij ziek en enkele dagen na zijn aankomst in Brindisium stierf hij daar op 21 september van het jaar 19 v Chr, na de wens geuit te hebben dat het handschrift van zijn onafgewerkt epos verbrand zou worden. Augustus ging hier niet op in en gaf Vergilius' vrienden Varius en Tucca opdracht het werk uit te geven en het wordt algemeen als het meesterwerk der Latijnse literatuur erkend. De as van de dichter werd naar Napels overgebracht en in een graf bij de weg naar Puteoli bijgezet.
